KESH SHAHRI VA HOZIRGI SHAHRISABZNING SHAHARSOZLIK EVOLYUTSIYASI: ARXEOLOGIK VA TOPOGRAFIK QIYOSIY TAHLIL
Keywords:
Kalit soʻzlar: Kesh, Shahrisabz, Soʻgʻdiyona, Uzunqir, Sangirtepa, Oqsaroy, shaharsozlik evolyutsiyasi, stratigrafiya, arxeologik yodgorlik, Temuriylar davri.Abstract
Annotatsiya (Oʻzbek tilida):Ushbu maqolada Qashqadaryo vohasining qadimiy ma’muriy va madaniy markazi boʻlmish Kesh shahri hamda uning davomchisi — Shahrisabzning shaharsozlik strukturasi, topografik koʻchishi hamda sivilizatsiyaviy evolyutsiyasi arxeologik va yozma manbalar asosida qiyosiy tadqiq etiladi. Tadqiqotda antik davrdan to oʻrta asrlar choʻqqisigacha boʻlgan shaharsozlik dinamikasi va uning hududiy modifikatsiyalari ilmiy tahlil qilingan. Vohaning ilk shahar markazlari (Uzunqir, Sangirtepa)dan to Temuriylar davri mahobatli me’morchiligigacha boʻlgan rivojlanish bosqichlari koʻrsatib berilgan.
References
Массон М. Е. К истории археологического изучения Кешской долины. — Ташкент: Изд-во АН УзССР, 1953. — 112 с.
Сулейманов Р. Х. Древний Нахшаб: Историко-археологические очерки древней культуры Южного Согда. — Ташкент: Фан, 1997. — 356 с.
Раимкулов А., Рахимов К. Градостроительная культура Кешско-Шахрисабзского оазиса. — Самарканд: МИЦАИ, 2015. — 184 с.
Кабанов С. К. Развалины акрополя древнего Кеша. // Советская археология. — 1959. — № 4. — С. 204–210.
Клавихо, Руи Гонсалес де. Дневник путешествия в Самарканд к двору Тимура (1403–1406 гг.). / Пер. И. С. Мироковой. — Москва: Наука, 1990. — 211 с.
